Ναύπλιο: Νοσηλεύτρια υπέστη ανακοπή μετά από προπηλακισμό από Ρομά
Μια 55χρονη νοσηλεύτρια στο Ναύπλιο έχασε την ζωή της από ανακοπή καρδιάς. Σύμφωνα με όσα έχουν καταγγελθεί, είχε προηγηθεί έντονος προπηλακισμός και χάος μέσα στο νοσοκομείο από ομάδα Ρομά που συγκεντρώθηκε στα Επείγοντα μετά από τροχαίο.
Ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ περιέγραψε ένα σκηνικό που δυστυχώς δεν προκαλεί πλέον έκπληξη: δεκάδες άτομα να εισβάλλουν σε νοσοκομείο, να απειλούν και να προπηλακίζουν γιατρούς και νοσηλευτές επειδή δεν τους αρέσουν οι απαντήσεις που λαμβάνουν. Και το χειρότερο; Όπως ο ίδιος παραδέχεται, τέτοια περιστατικά έχουν γίνει σχεδόν συνηθισμένα.
Όλα ξεκίνησαν όταν πέντε Ρομά που είχαν τραυματιστεί σε τροχαίο μεταφέρθηκαν μόνοι τους στο νοσοκομείο, το οποίο εκείνη την ώρα δεν εφημέρευε. «Έγινε τροχαίο με πέντε Ρομά, πήγαν στο Νοσοκομείο Ναυπλίου και μετά πλάκωσε όχλος, καμιά τριανταριά άτομα. Προπηλάκιζαν ανθρώπους επειδή δεν συμφωνούσαν με τους γιατρούς. Είναι κάτι συνηθισμένο. Την προπηλάκισαν άγρια την 55χρονη. Η γυναίκα αυτή πριν από τρία χρόνια είχε χάσει το παιδί της. Από το στρες δεν άντεξε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι ένα: μέχρι πότε;
Μέχρι πότε η πολιτεία θα κρύβεται πίσω από δικαιολογίες και θα αντιμετωπίζει ορισμένες μορφές παραβατικότητας με διαφορετικά μέτρα και σταθμά; Μέχρι πότε η λέξη «ευπαθής» θα χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να αποφεύγεται η ουσία του προβλήματος;
Η κοινωνική στήριξη πρέπει να συνοδεύεται και από υποχρεώσεις. Υποχρεωτική εκπαίδευση χωρίς εκπτώσεις. Αυστηρές ποινές για παιδική εκμετάλλευση και παραβατικότητα. Έλεγχος των κοινωνικών παροχών και σύνδεσή τους με την τήρηση βασικών κανόνων που ισχύουν για όλους τους πολίτες.
Αντί γι' αυτά, το κράτος εδώ και δεκαετίες ακολουθεί την εύκολη οδό: επιδόματα, ανοχή και διαρκής μετάθεση του προβλήματος στο μέλλον. Κανείς δεν θέλει να συγκρουστεί. Κανείς δεν θέλει να πληρώσει το πολιτικό κόστος.
Άλλωστε, οι εξαρτημένοι και εύκολα χειραγωγήσιμοι πολίτες αποτελούσαν πάντοτε μια βολική εκλογική δεξαμενή για το πολιτικό σύστημα.
Αν πραγματικά θέλουμε ένταξη, ασφάλεια και ισονομία, τότε ο νόμος πρέπει να εφαρμόζεται το ίδιο για όλους. Χωρίς εξαιρέσεις. Χωρίς φοβικά σύνδρομα. Χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες.
Διαφορετικά, θα συνεχίσουμε να θρηνούμε θύματα και την επόμενη ημέρα να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε τι φταίει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου