Έβαλαν παιδάκια δημοτικού να φωνάζουν "Λευτεριά στην Παλαιστίνη"
 |
| Εικόνα από την σχολική εορτή στο 104 Δημοτικό Σχολείο Αθηνών (Αμπελόκηποι) |
Η γιορτή για την λήξη της σχολικής χρονιάς μετατράπηκε σε διαδήλωση υπέρ της Παλαιστίνης
Πόσο έντιμο είναι, αναρωτιέμαι, να πολιτικοποιείς παιδικές ψυχές;
Με τις ευλογίες μάλιστα, της τοπικής αυτοδιοίκησης και την ανοχή του κράτους!
«Λευτεριά στην Παλαιστίνη» και φωτογραφίες με τον δήμαρχο Αθηναίων, Χάρη Δούκα, περίμεναν γονείς και μαθητές στο 104ο δημοτικό σχολείο Αθηνών, στους Αμπελόκηπους, κατά τη διάρκεια της γιορτής για τη λήξη της σχολικής χρονιάς.
Τώρα, αν αναρωτηθείτε πού κολλάει η Παλαιστίνη με τη λήξη της σχολικής χρονιάς, την ίδια απορία έχω κι εγώ.
Όπως επίσης ψάχνω απάντηση στο ερώτημα γιατί η τοπική αυτοδιοίκηση και η πρωτοβάθμια εκπαίδευση σπαταλούν χρήματα σε τέτοιες φιέστες, την ώρα που πολλοί μαθητές δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν πρωινό από το κυλικείο τους.
Γνωστός μου, του οποίου το παιδί είναι μαθητής στο εν λόγω δημοτικό, με ενημέρωσε ότι, χωρίς να έχει ενημερωθεί εκ των προτέρων, διαπίστωσε προς μεγάλη του έκπληξη πως η σχολική γιορτή για τη λήξη της χρονιάς είχε μετατραπεί σε φιέστα με συνθήματα υπέρ της Παλαιστίνης. Οι ίδιοι οι δάσκαλοι προέτρεπαν τους μαθητές, κρατώντας την παλαιστινιακή σημαία, να φωνάζουν ρυθμικά «Λευτεριά στην Παλαιστίνη».
Στο τέλος, μάλιστα, προς το κλείσιμο της φιέστας, εμφανίστηκαν δύο γυναίκες, οι οποίες, φορώντας τη μαντίλα τους, σήκωσαν τη σημαία της Παλαιστίνης δίπλα στους μαθητές της πέμπτης και της έκτης τάξης του δημοτικού σχολείου.
Πραγματικά, μια γιορτή που κάνει τους μεγαλύτερους προπαγανδιστές να ζηλεύουν. Τα πολιτικά μηνύματα μέσα στην κατά τα άλλα σχολική εορτή δίνουν και παίρνουν, από την εικόνα, τα συνθήματα έως και την συναισθηματική φόρτιση με τα μικρά παιδάκια που αγωνίζονται και αγωνιούν για την τύχη της Παλαιστίνης...
Κλείνοντας, θέλω να επισημάνω ότι, όπως πληροφορήθηκα, όσοι γονείς έδειξαν δυσφορία για το περιεχόμενο της γιορτής, για το οποίο περιεχόμενο να σημειωθεί κανείς δεν είχε λάβει γνώση νωρίτερα από το σχολείο, στιγματίστηκαν ως φασίστες και γραφικοί.
Πολλοί γονείς, μάλιστα, δεν μπορούν να εκφράσουν ελεύθερα την άποψή τους ούτε μέσα στον σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, καθώς φοβούνται την περιθωριοποίηση και τον στιγματισμό τόσο των ίδιων, όσο και των παιδιών τους.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου