Διακίνηση και χρήση ναρκωτικών από ανήλικους, ακόμα και 13ων χρονών

 

Η κοινωνία αυτοκτονεί όταν αφήνει τα παιδιά στον βούρκο των ναρκωτικών. Με τους νέους σε τέτοια παρακμή είναι δύσκολο να δει κανείς θετικά το μέλλον που μας περιμένει!

Διακίνηση και χρήση κοκαΐνης από ανήλικους, ακόμα και 13χρονους.

 Σπρώχνουν ναρκωτικά σε παιδικές χαρές, σχολεία, πλατείες και στάσεις λεωφορείων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έγιναν γνωστά, τα κυκλώματα είχαν αναπτύξει δίκτυο διακίνησης ναρκωτικών (σ.σ. κοκαΐνη και κάνναβη), με «πελατεία» κυρίως νεαρά άτομα, ενώ οι συναλλαγές πραγματοποιούνταν σε πλατείες, παιδικές χαρές, στάσεις λεωφορείων αλλά και κοντά σε σχολικά συγκροτήματα. Ενδεικτικό της έκτασης του φαινομένου είναι ότι είχαν στρατολογηθεί ακόμη και παιδιά γυμνασίου, με αναφορές για εμπλοκή ανηλίκων 13 και 14 ετών.

 Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε η εκπρόσωπος τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας, Κωνσταντίνα Δημογλίδου, οι ανήλικοι αρχικά προσεγγίζονταν ώστε να καταστούν χρήστες ναρκωτικών ουσιών και στη συνέχεια, λόγω οικονομικής εξάρτησης, στρατολογούνταν στη διακίνηση προς συνομηλίκους τους. Μάλιστα, σύμφωνα με την ίδια, σε μία περίπτωση 14χρονη προμηθεύτηκε κοκαΐνη, στοιχείο που, όπως υπογράμμισε, δεν είχε καταγραφεί συχνά σε τόσο μικρές ηλικίες.

Όλα αυτά ήρθαν στο φως της δημοσιότητας ύστερα από την εξάρθρωση δύο οργανωμένων κυκλωμάτων διακίνησης ναρκωτικών στα βόρεια προάστια στις 13/06/2026. Οι έρευνες έδειξαν ότι ο αρχηγός της πρώτης σπείρας, ένας 21χρονος, φέρεται να εμβόλισε αστυνομικό κατά τη διάρκεια προσπάθειας διαφυγής, τραυματίζοντάς τον. Υπαρχηγοί των οργανώσεων ήταν ένας 19χρονος και ένας 17χρονος, οι οποίοι, σύμφωνα με τις Αρχές, είχαν αναλάβει τη στρατολόγηση μικρότερων παιδιών.

Είναι πλέον κοινή παραδοχή πως η κατάσταση έχει εκτροχιαστεί και για να υπάρξει βελτίωση χρειάζεται θέληση, υπομονή και αυστηρά μέτρα.

 Το μεγαλύτερο βάρος πρέπει να πέσει στην οικογένεια, με στήριξη από το κράτος προς τον γονέα, ώστε να μπορεί να βρίσκεται ουσιαστικά δίπλα στο παιδί. 

 Αρχικά, πρέπει να δημιουργηθεί μια γραμμή επικοινωνίας με ειδικούς ψυχολόγους, ώστε ο γονέας να μπορεί να βρίσκει στήριξη και καθοδήγηση για το πώς να βοηθήσει το παιδί του.

Το κράτος, όμως,  έχει υποχρέωση να παρέμβει σε βάθος και αυτό θα γίνει μόνο στηρίζοντας την μητρότητα.

  Δεν γίνεται η μητέρα, μια λέξη με τεράστια βαρύτητα και πρότυπο με κεντρικό ρόλο μέσα στην οικογένεια, να εξουθενώνεται στον χώρο εργασίας της, χωρίς να έχει τον χρόνο και τη δύναμη να στηρίξει τα παιδιά της. 

 Πρέπει να δοθεί ευέλικτο ωράριο και ουσιαστική στήριξη στη μητέρα, ώστε να μπορεί να είναι παρούσα στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών της και να τα μεγαλώνει η ίδια, και όχι το διαδίκτυο και τα social media.

Στο σχολείο, επίσης, πρέπει να υπάρχει αυστηρός έλεγχος, καθώς και απαγόρευση εισόδου εξωσχολικών.

  Παράλληλα, χρειάζεται οργανωμένο πρόγραμμα ευαισθητοποίησης για το φαινόμενο της βίας, των ναρκωτικών ουσιών και της σύστασης συμμοριών. Μπορεί οι ανήλικοι να προτιμώνται από συμμορίες λόγω των ελαφρύτερων ποινών που δέχονται σε περιπτώσεις εγκληματικής ενέργειας, όμως,  εάν η πολιτεία αποφασίσει να αντιμετωπίσει ως κακούργημα τη στρατολόγηση ανηλίκων από ενήλικες, με βαριές ποινές φυλάκισης χωρίς αναστολή, καθώς και με υψηλό πρόστιμο ή ακόμη και δέσμευση περιουσιακών στοιχείων, τότε είμαι βέβαιος πως το φαινόμενο αυτό θα μειωθεί.

Συγγραφή & επιμέλεια άρθρου : Γιάννης Μπινιάρης 

Διαβάστε όλα τα άρθρα μου στο biniarisjournal.gr